به اين حديث كه در متن رساله از « مودة القربى » نقل شده توجّه كنيد : « به واسطه محبّت ما اهل بيت » به خداى متعال توسّل بجوئيد و به واسطه ما از خدا طلب شفاعت كنيد ، پس همانا به سبب ما گرامى داشته شده و داراى حيات و زندگى گشته و روزى داده شده‌ايد » طبق اين حديث ، در مقام دعا اگر بخواهيم كه خدا ما را گرامى بدارد و خواسته ما را اجابت كند ، با توسّل به مقرّبين درگاه‌اش ( رسول و اهل بيت عليهم السّلام ) گرامى داشته خواهيم شد ؛ و به اجابت دعايمان نايل خواهيم گشت . اين كه آدم عليه السّلام با توسّل به اسماء پيامبر و اهل بيت عليهم السّلام توبه‌اش پذيرفته شد . بدان جهت بود كه به واسطه آنها گرامى داشته شده بود و به خاطر آنها آفريده شده بود . و زمانى كه آدم ابو البشر و ديگر انبياء عظام به واسطه آنها گرامى داشته شده‌اند و مأمور بودند كه با توسّل به آنها دعا كنند ، ديگر مردم به طريق اولى بايد رسول خدا و ائمه اطهار - صلوات اللّه عليهم - را واسطه در اجابت دعا قرار دهند . آن هنگامى كه عقل به تحليل نظام هستى مىنشيند ، ملاحظه مىكند كه يكى از سنتهاى حتمى الهى در اين نظام براى درك فيض از جانب خداى يكتا توسّل به اسباب است . البته اسبابى كه داخل در دايره اين نظام بوده و خداوند آن را